Manifestaçom em massó.

Quinta ediçom da Jornada de Rebeliom Juvenil: Tempo de crise, tempo de luita

V JORNADA DE REBELIOM JUVENIL “TEMPO DE CRISE, TEMPO DE LUITA”
22h00 Manifestaçom desde a Porta Faxeira
23h30 Concerto no Parque de Belbis:
-Arenga (punk-rock galego)

-Kógito (ska galego)

-Kop (metal-hardcore-industrial catalán)

-Dios ke te crew (hip-hop galego)

Xieiro Rock.

Novas iniciativas de Siareir@s Galeg@s, jornadas e manifestaçom.

O passado fim-de-semana reunírom-se na capital da Galiza membros do nosso colectivo para concretarem novas iniciativas a favor das selecçons nacionais galegas.

Perante à ofensiva espanholista da Junta do PP que chega também ao ámbito desportivo o nosso colectivo propom a organizaçom de actividades populares tanto de formaçom e lazer como de reivindicaçom.

Assim, após as declaraçons do novo Secretário Geral de Desportos, um homem que nem é galego e que nom tem nengum tipo de complexos à hora de dizer que de selecçons galegas nada, o PP e o pro-espanhol presidente da Federaçom Galega de Futebol cozinhárom a organizaçom do jogo da selecçom imperialista espanhola na nossa Terra.

Porém, se o PP pretendia que fóssemos ficar calados estava muito enganado.

Siareir@s está a preparar umhas jornadas na cidade de Vigo para o dia 29 de Agosto em que se promoverá o desporto popular galego, a formaçom com a organizaçom de palestras e um concerto em apoio às selecçons galegas.

Aliás, para o dia 5 de Setembro, dia do jogo de Espanha na Corunha, Siareir@s convocará umha manifestaçom para exigir à volta da selecçom galega e para mostrar à sua repulsa à presença da selecçom espanhola na Galiza.

Mais umha vez vemos enquanto o nacionalismo espanhol representado polo Partido Popular, nom tem nengum tipo de vergonha à hora de marginar todo o que cheire a galego e primar o que seja castelhano-espanhol, o nacionalismo galego recém saído do governo media e mede cada palavra em relaçom à oficialidade das nossas selecçons e promovia eventos espanhóis como a Vuelta ciclista em troca de apostar sem complexos polo desporto nacional galego. Umha boa liçom que se calhar ajuda aos de Guilherme Vasques a nom perderem votos no futuro...

28 de Julho dia do Orgulho LGTB.

Companheir@s do Baixo Minho o passado dia 27 pendurarom na alameda de A Guarda umha faixa em honor o dia do orgulho de lesbianas, gays, transexuais e bisexuais. Neste ano nom se fixo como se tem acostumado outros anos, o percorrido polas ruas de Santiago por diversos inconvenientes. Mais sim que se figerom em algumhas comarcas pequenos actos coma este. Avante a luita contra a homofobia!

Manifesto básico pola defensa da RTVG.

Contra a censura e a marxinación da música galega.

" Artigo 16 da lei 9/1984 da RTVG: A programación debe de estar inspirada na promoción e difusión da cultura e lingua galega “. Diante da eliminación da música galega do programa ABERTO POR REFORMAS , e en relación coa deformación e perversion dos seus contidos…

Consideramos que este programa viña sendo…

Un programa plural, aberto á cidadanía e participativo, como a sociedade na que queremos vivir e, precisamente por iso, um programa onde a música se vivía con vitalidade, intensidade e enerxía.

Un programa cun forte pulo dinamizador para a música que se está a facer hoxe na nosa lingua, no noso país, como un espello diario no que a xente preocupada pola música de calquer tendencia ollabamos unha realidade socio-cultural que está a transformar a historia da nosa música.

Un programa, enraizado na radio de todos e todas as galegas, cunha vocación pública fundamental, ofrecendo a música que se está a facer no nosso país como un ben público de interese xeral.

Un programa que axudaba a tecer os fios da rede socio-cultural da música galega, que nos relaciona ás persoas que facemos a música do século XXI coas persoas que queren gozar, emocionarse e vivir a música do presente.

Un programa que, durante os seus máis de 900 (¿?¿¿) días de emisión, día a día, fixo que –como recolle o Plan Xeral de Normalización da Língua Galega , aprovado por consenso polos tres partidos políticos maioritarios- o galego estivese vinculado e fose vivido por milleiros de persoas como referente de modernidade, como un motor de normalidade língüística cotiá.

Un programa que materializaba de forma sobresaliente a natureza e principios da propia CRTVG, no artigo primeiro da súa Lei de Creación: a promoción, difusión e impulso da lingua galega .

Un programa que, nun contorno social e mediático onde a cultura, a lingua e a música galega son minoritarias, minorizadas e desprezadas por múltiplos agentes sociais e institucionais, se baseaba na posta en valor da nosa cultura, a nosa lingua e a nosa música.

Un programa absolutamente xeneroso, respectuoso e honesto nas relacións humanas coa xente que está criar, a comunicar, a compartir, a impulsar, a gozar coa música deste país.

Un programa, ademais, aberto a culturas e músicas de todo o planeta, poñendo a música galega en relación -en pé de igualdade- coa doutras partes do mundo, con especial interese polas músicas irmás da Lusofonía.

...e por iso...

Entendemos que esta medida de eliminación da música en língua galega supón un paso máis na política de represión, empobrecemento e marxinación que os responsábeis políticos da Xunta de Galiza están a realizar contra a lingua e a cultura dos galegos e galegas.

Queremos denunciar, como xente preocupada pola nosa música e a nosa cultura, esta agresión dirixida –cunha intención política e simbólica evidente- contra un dos veículos de comunicación do movimento de Rexurdimento Musical que as novas xerazóns do mundo da música estamos a protagonizar, impulsado por unha sociedade que sabe valorar a sua criatividade.

Queremos posicionarnos e defender de forma decidida, belixerante e irrenunciábel a presenza da música galega na nosa Radio Pública.

Queremos dirixirnos á xente sensível coa nosa cultura e coa nosa música, para sumarse a esta denuncia, a esta reivindicación lexítima: A MÚSICA GALEGA DE VOLTA Á RÁDIO GALEGA!

Pedimos que se restableza un programa diario que de conta dos traballos musicais editados en galego e que conte cos seus protagonistas e que a nova programación non elimine contidos culturais propios en todas as súas variantes: música, cine, libros e arte en xeral.

Se apoias este manifesto, cubre o formulario aquí: http://www.komunikando.net/komunikajoomla/component/option,com_wrapper/Itemid,66/

Alguns concertos para o verão.

Una carta del cantante catalán Cesc Freixes, donde relata lo ocurrido en una mesa que recuenta votos en Barcelona.

Tras llegar de Girona, dónde ayer actuamos en el Bar El Círculo (por cierto, que guapo y que emotivo fue el concierto de ayer!), he pasado por el piso del Poble Sec. He tenido tiempo para comer y ducharme. Poco después, me llamaban los compañeros de Iniciativa Internacionalista, que necesitaban más personas para ir a supervisar el recuento de votos de las pasadas elecciones europeas. Hay muchas cosas que querría decir. Hoy, ha sido uno de aquellos días que realmente no acabas de creer el que está pasando...."

Me he dirigido, hacia las cinco de la tarde, a la sede que la Junta Electoral Provincial de Barcelona había instalado en un hotel de cuatro estrellas del centro de Barcelona. Es decir; con dinero público, el Estado se gasta una cantidad de dinero para hacer un recuento de votos que se podría celebrar, perfectamente, en un espacio público. La respuesta de algunos de los magistrados presentes: hacerlo aquí nos salo mucho más barato que hacerlo en un espacio público. De acuerdo. Y yo nací en Saturno.

El caso es que se trataba, sencillamente, de sentarse en una de las treinta mesas instaladas, para repasar que los números de las actas electorales (de cada mesa electoral) de la provincia de Barcelona coincidiesen con los números que hizo públicos el Ministerio de Interior, en relación a la cantidad de votos asignados a cada candidatura presentada.

No hacía ni un minuto que me había sentado en una mesa, en compañía de un representante de CIU y de uno del PP, para supervisar el recuento. De repente, responsables de la Junta Electoral me han venido a pedir alguna identificación. Por ley, según la normativa que hemos podido leer de la propia Junta Electoral, cualquier ciudadano puede acudir a este recuento. Pero resulta que, como aquel quien no quiere la cosa, hoy por la mañana habían acordado, de forma verbal, que sólo podrían entrar representantes de las candidaturas que llevasen algún tipo de acreditación, como la de los apoderados.

A mí esto no me parece del todo mal, más que nada porque hace falta cumplir una cierta cuota de disciplina organizativa, y demostrar que quien está presente en este recuento está representando alguna candidatura. Pero me parecería correcto si ellos mismos no empezaran a hacer cambios en la normativa. Cambios, además, según nos han afirmado, que se han efectuado de forma verbal, sin firmar ningún papel ni comunicarlo en ningún lugar. Indignante.

¿Qué ha pasado, exactamente? Pues que la única persona a la que no han dejado presenciar el recuento electoral he sido yo. Sabemos que otras personas han accedido sin acreditación ni ningún tipo de documento que los autorizara a entrar. No se les ha impedido la entrada. He aquí su hipocresía, su continuo goteo de criminalizaciones hacia personas que lo único que queremos es conseguir que haya transparencia y democracia verdadera en un proceso como este.

Entendemos, por lo tanto, que ha sido una demostración de exclusión democrática motivada por un trasfondo de prejuicio a través de una estética determinada. ¿Y después? Han avisado a tres patrullas de los Mossos d'Esquadra. ¿Estábamos alterando el orden público? Recordemos, también, que los uniformados han entrado con armas dentro de un espacio dónde lo tienen totalmente prohibido. Total, sólo estábamos pidiendo que los señores y las señoras de la Junta Electoral hiciesen cumplir su propia ley. Ni para esto sirven, esta pandilla de hipócritas. Sin que la cosa fuera a mas, nos han pedido que nos quedáramos en la zona de acceso público (?), para esperar la contestación a la denúnica que hemos presentado en el lugar (que, por cierto, tampoco nos han respondido). Han pedido el Documento de Identidad a algunos compañeros, para apuntar el incidente. ¿Incidente? El incidente se estaba cometiendo, desde las ocho de la mañana, en aquel hotel de cuatro estrellas del centro de la ciudad.

Votos nulos y en blanco que han desaparecido. Votos válidos que, por la fuerza de los funcionarios, han sido considerados como nulos. Cajas y más cajas de votos desperdigadas por la sala, sin que nadie, nadie, las estuviera vigilando ni controlando. Votos y papeletas por el suelo. Votos de partidos asociados a otros partidos. Recuentos parciales realizados con la presencia de dos representantes que, únicamente, revisaban los votos de los dos partidos a quienes defendían. Gritos y ruido cuando los representantes de Iniciativa Internacionalista exigíendo abrir los sobres con los votos nulos, obligación reglada por la ley española y que a la mayoría de mesas, allá dónde no había personas de II-SP, no se hacía. Criterios totalmente contrapuestos entre mesa y mesa para decidir qué era y qué no era un voto nulo.

Esta es la democracia española. No quieras ni saber qué han hecho con cada voto

Os trabalhadores do metal a toda a cidadanía.

Queremos transmitirvos a nosa verdade por medio deste escrito xa que os acontecementos diarios son constantemente deformados.

Antes de nada pedir desculpas polos trastornos que causamos nas nosas manifestacións, e sobre todo cando son disoltas de xeito brutal pola policía recaendo tamén nos cidadáns os golpes e pelotazos. Incluso os danos materiais nos negocios que por darnos acollida aos manifestantes, as súas cristaleiras son abatidas a bocaxarro en diferentes lugares da cidade.
Os 23.000 traballadores do Sector do Metal na Provincia, soldadores, mecánicos, chapistas, caldereiros, electricistas, torneiros, fresadores, pintores, fontaneiros, etc, somos os Pais dos mozos e mozas que andan polas rúas da cidade, somos os irmáns, primos, fillos e fillas, os amigos e amigas que coñecedes, os amigos dos vosos fillos e das vosas fillas, somos como a inmensa maioría, traballadores que cobramos sobre Mil euros en oito horas e como non chega para pagar os gastos da casa e todo o demáis, moitos de nós traballan once horas ao día, e por esta razón, cando chegamos aos cincuenta anos temos diferentes lesións incurables.

Todos os anos vemos falecer algún compañeiro en accidente laboral, mentres os nosos Patróns non renuncian aos seus chaléts con piscinas nin aos seus barcos nin as grandes comidas nos mellores restaurantes. Eles nunca acaban probes. Moitos empresarios non cumplen a Lei que é o noso Convenio, e traen traballadores de fora pagándolles a metade do salario, porque nós debemos resultarlles caro. Esta é a verdade do Metal.

Pedimos 0,50 euros de incremento por hora traballada, pero eles xa subiron mais de 3 euros na mesma hora aos seus clientes. Falan de crise e aproveitan para despedir de maneira barata, mentres reciben millóns de axuda pública, do diñeiro que nós pagamos como impostos. Din que xa perderon máis de 200 millóns de euros con esta Folga, pois con este diñeiro pagarían 15 anos do incremento salarial que pedimos. Din que resultamos caros con esta crise, pero os nosos salarios son moito mais baixos e temos mais contratos precarios que en Cataluña, Madrid, Francia, Alemania, Bélxica etc., acaso nestes lugares non lles afecta a crise.

Pensa quen son os Agresores e quen os Agredidos, o noso Convenio axuda a mellorar o resto dos Convenios, por esta razón toda a Patronal quere vencernos, someternos e voltar a ter ao 70 % de traballadores eventuais, despedir libremente, contratar ETTs, non pagar as horas extras obrigadas, non dar os días de descanso, e quedarse cunha parte maior dos nosos salarios.
A nosa loita é por dignidade e ti sabes do que falamos.

GRAZAS

Abel González, novo adestrador.

A directiva nom se fijo agardar para buscar e contratar un novo adestrador, o elexido foi Abel González quem além de haber tido umha longa carreira como jogador também conta cumha ampla experiência como técnico chegando a adestrar equipas coma Unión África Ceutí, Chapela, Porrinho ou Bueu, esta última é onde exerceu como ténico na derradeira tempada deixando-o na 8ª posiçom. Os nossos melhores desejos para ele na sua estância no Novás.

Modesto Augusto deixa-nos.

O novo adestrador Modesto Augusto, o mesmo que assinara contrato fai uns dias connosco, decidiu marchar para o Teucro, que se atopa em divisom de honor B após de descender este ano.

A causa da sua marcha e exclusivamente desportiva, e nom imos comentar mais nada, agora agardemos a que o presidente e a directiva sejam capaces de formar umha equipa competitiva que nos leve de novo polo menos a fase de ascenso. Modesto que che vaia bem...

Vota onde mais lhes doe.

Guardia civil acossa jovens organizados no Baixo Minho.

O passado fim de semana produziu-se no Baixo Minho um novo episódio do acosso da Guardia Civil contra a juventude organizada. Quando ainda recordamos o assalto do corpo militar espanhol às instalaçons nas que decorria a última ediçom da Escola de Formaçom, um controlo "rotinário" da Guardia Civil conformado por oito uniformados tratou de intimidar a três jovens no Baixo Minho.

Paralela à auto-organizaçom juvenil, cresce também o acosso e os episódios de intimidaçom como o sofrido por estes três jovens no Baixo Minho. Nesta ocassom com o desprezo regulamentário, e sem explicaçom nengumha da parada, solicitarom a documentaçom e procederom a tomar os dados dos jovens. Registrarom pormenorizadamente o carro, levantando assentos e roda de reposto. O registro intensificou-se o olhar a GZ na maleta e o descobrir revistas e panfletos que nom estavam escritos em espanhol, mas sem atopar nada "ilegal". No desproporcionado controlo "rotinário", que durou 30 minutos, o único que se encontrarom foi o crescido ódio da juventude organizada cara estes individuos.


Dende xuventudes rejeitamos rotundamente este tipo de actos realizados polas forzas opressoras do estado espanhol, dos que já fomos víctimas mais dumha vez.

Manifesto Iniciativa Internacionalista.

Estamos a asistir á maior crise do capitalismo dos últimos oitenta anos, e de novo os gobernos da Unión Europea queren que paguen as súas consecuencias os traballadores e as traballadoras, os sectores populares. Mentras os gobernos europeos expolian o erario público para rescatar aos banqueiros e axudar ás grandes empresas, o desemprego medra.

En Galiza a crise económica, e as políticas da Unión Europa e os gobernos central e autonómico, golpean sobre a clase traballadora e sectores produtivos como os gandeiros, que ven como se perden postos de traballo, salarios ou rendas, alén dunha política agresiva de españolización no idioma, na cultura, etc., co obxectivo manifesto de rematar coa nosa identidade nacional.

Existe en amplos sectores da sociedade a suficiente capacidade para orientar nun sentido anticapitalista e democrático o desexo cada vez máis estendido de cambio radical:

Pola xustiza social. Que a crise a paguen os que a provocaron: os capitalistas. O capitalismo no Estado español ten uns trazos especialmente agresivos, como a tremenda precariedade laboral, causa da maior taxa de paro e de emprego eventual da UE. E agora a pretensión do sistema é dar un paso adiante máis no relativo á explotación e aos recortes sociais. Por un plan de rescate dos traballadores e as traballadoras sen temor a propor para iso medidas anticapitalistas.

Liberdades democráticas plenas. Estamos comprobando como, devagar, vanse recortado os xa de seu limitados dereitos civís existentes, tales como o dereito á non discriminación por razóns ideolóxicas, de lingua e cultura, de idade ou de xénero. O dereito á libre expresión, o dereito a non ser represaliado, torturado ou procesado polas propias ideas. O dereito a votar e ser votado. O Estado español non respecta a soberanía das diversas nacións baixo a súa xurisdición nin do conxunto dos pobos.

Non á discriminación de xénero. Pero non como un mero enunciado formal e baleiro de contido, senón como unha esixencia normativa, xurídica e práctica que posibilite realmente o fin da discriminación. O cal inclúe, entre outras cousas, o dereito e a posibilidade real de control das mulleres sobre o seu corpo, a súa sexualidade e a súa capacidade reprodutiva.

Dereitos políticos. Reivindicamos os dereitos negados polo réxime actual, entre os que hai que destacar o dereito de todos os pobos a decidir de forma soberana o seu futuro, e non como un feito illado senón como un dereito permanente, é dicir, o dereito de autodeterminación. O dereito de cada pobo a decidir a súa forma de goberno e á normalización da súa lingua e a súa cultura nacionais.

Contra a Europa do capital. Estamos en contra da Europa do capital e a favor da Europa dos pobos. Estamos en contra da OTAN como expresión militar do imperialismo e, xa que logo, esiximos a retirada do Estado español de devandita alianza militar. Estamos en contra da especulación e a deterioración do medio ambiente. Estamos pola defensa da soberanía alimentaria e do colectivo fronte ao privado.

Apoiamos as loitas de todos os pobos do mundo pola súa liberdade e a súa dignidade. Solidariedade cos procesos de articulación patrióticos, antiimperialistas e de xustiza social que teñen lugar en Latinoámerica, así como coas frentes de resistencia en Oriente Medio, e moi especialmente coa heroica loita do pobo Palestino.

Para os traballadores e traballadoras, emprego.

Para que a crise a pague quen a provocou, o capital.

Para que os pobos poidan decidir o seu futuro, autodeterminación.

Porque no Estado español outra democracia é posíbel: non á Lei de Partidos.

http://iniciativainternacionalistagaliza.blogspot.com/

Repressom policial.

Modesto Augusto novo adestrador do Atl.Novás.

MAIS DESINFORMAÇOM ESPANHOLISTA NA COPA DO rey.

Histórica assobiada ao hino espanhol e histérica manipulaçom informativa ontem no estádio de Mestalla. A televisom pública TVE emitiu a cena do hino em diferido no descanso do jogo, sem assobios...

Galego, sempre mais. Contra a imposiçom do castelhano.

O dia 17 de maio é um dia para denunciar nas ruas a única imposiçom lingüística verificável que este país sofre diariamente. E este ano estamos a viver um contexto novo, um contexto cheio de dúvidas e de poucas esperanças para a sobrevivência da língua na Galiza, daí que todos o colectivos que assinamos este manifesto queiramos expressar conjuntamente o nosso ponto de vista e contribuir para o avanço da normalidade lingüística no nosso País.

O nosso manifesto leva como lema “Galego, sempre mais”, e dizemos isto porque achamos que se por um lado o galego é umha língua cheia de possibilidades e oportunidades, por outro lado, tudo o que se fizer na Galiza em favor dos usos da língua galega nunca será suficiente. Saímos à rua com umha mensagem clara: “Contra a imposiçom do castelhano”.
Os colectivos que assinamos este manifesto temos toda a vontade de somar esforços pola dignificaçom do galego na Galiza. Se este 17 de maio nom há convocatória unitária é porque a mesa pola normalizaçom lingüística optou por prescindir do resto de organizações (fomos convidados a apoiar umha mobilizaçom já convocada previamente). A Mesa nom é a única organizaçom a defender a língua e, portanto, nom pode agir como se o fosse. É por isto que nom apoiamos nominalmente a manifestaçom da Mesa. No entanto, por responsabilidade com o momento histórico que padecemos, somaremo-nos a este 17 de Maio. Faremo-lo mantendo umha distáncia com quem achamos que atende mais as necessidades de umha sigla política que as do movimento normalizador.
Por todo isto este 17 de maio queremos fazer saber que:

É umha falácia que exista umha imposiçom do galego. A imposiçom do castelhano nom tem discussom desde o momento em que é a única língua que todos os cidadãos e cidadãs do estado espanhol têm a obriga de conhecer segundo a constituiçom espanhola.
Reclamamos, para enfrentar esta situaçom, a aboliçom do sistema legal que subordina o galego ao castelhano, a aboliçom do supremacismo castelhano que procura a limpeza do galego e exigimos a implementaçom de autênticas políticas de normalizaçom lingüística ao serviço da nossa sociedade.
Consideramos hipócrita a negaçom do conflito lingüístico existente na sociedade galega, causado por umha legislaçom de inspiraçom perversa, que condiciona e impede o desenvolvimento de umha verdadeira normalizaçom lingüística. Exigimos, aliás, que instituições teoricamente concebidas para o estudo e potenciamento da língua (RAG e ILG) se pronunciem sobre tal conflito, saindo de um silêncio que colabora na subordinaçom do galego e na manutençom do supremacismo castelhano.

Afirmamos que a normalizaçom lingüística é um direito colectivo inalienável, constituindo a necessária coesom social de cada povo em torno à língua própria. O monolingüismo social é o complemento natural ao polilingüismo individual e à diversidade lingüística crescente das sociedades actuais. Negamos a reduçom do galego a um fenómeno meramente individual pois, como qualquer língua viva, é umha realidade social cujo sentido e utilidade reside no seu uso na Galiza como língua comum a todos e todas e para o relacionamento internacional.
Toda a instituiçom social, como os meios de comunicaçom, ensino, administraçom e quaisquer serviços públicos, deve contribuir, portanto, à eliminaçom dos preconceitos e discriminações contra a nossa identidade lingüística e cultural e promover a normalizaçom lingüística. Denunciamos especialmente a pretensom de continuar discriminando o galego no ensino infantil e pré-escolar, encorajando o auto-ódio e a galegofobia.
Consideramos que, frente ao recrudescimento do discurso refractário ao galego na vida pública, a política lingüística nos últimos quatro anos se tem caracterizado polo continuísmo com a era fraguista. E que com a chegada do novo governo à Junta da Galiza se aproximam tempos de retrocesso e de concessom aos sectores mais espanholistas.
A nossa aposta é reintegracionista, pois consideramos que o único futuro do galego passa por integrar-se no mundo da Lusofonia que permitirá a sua sobrevivência, ajudará ao seu prestígio e, sobretudo, fará com que os utentes tenham um universo de possibilidades de relações humanas, comerciais e culturais ao seu dispor.

O sistema cultural galego, com todos os seus produtos, é um sistema cultural dependente do sistema cultural espanhol e tem como conseqüência que todos os produtos que chegam a nós tenham que ter passado anteriormente um filtro. A nossa cultura nunca conseguirá falar em pé de igualdade com culturas doutros lugares estando baixo este jugo, pois nom poderá ter presença própria, senom através da espanhola.
Denunciamos a discriminaçom e silenciamento da tradiçom cultural galeguista do reintegracionismo, e reclamamos o justo reconhecimento social de umha das principais figuras culturais do século xx galego, cujo legado continua vivo: Ricardo Carvalho Calero, para quem reclamamos o Dia das Letras no ano 2010, ano em que se cumprem 100 anos do seu nascimento e 20 anos do seu finamento.

Repressom contra os centros sociais.

ABC e PP de Compostela reclamam abertamente repressom contra os centros sociais da cidade.
O do Partido Popular compostelano contra três locais da capital signifiados pola actividade sociocultural autogerida à margem das instituiçons é umha cruzada, que agora conta com a colaboraçom do ABC.
Nada tem de novidade, pois durante os últimos seis meses vem sendo umha constante por parte do Partido Popular, que ocupa a oposiçom municipal na capital da Galiza. No entanto, a bola de neve da repressom cresce graças à colaboraçom activa do jornal espanhol ABC, que acusa o C. S. Henriqueta Outeiro, o C. S. O Pichel e a Sala Nasa, os três compostelanos, de ser "locais de radicais".
O extremista porta-voz do PP em Compostela, Gerardo Conde Roa, significado no passado polo seu activismo anti-cubano, agora tem a obsessom de querer fechar os referidos centros socias autogeridos e a sala de actuaçons artística Nasa: «Esto se está convirtiendo en un infame campo de pruebas, y nosotros no estamos dispuestos a permitir que la capital gallega sea, de repente, un nido de «kale borroka» ni que haya captaciones». Essas som as palavras literais citadas polo jornal madrileno ABC para se referir à cruzada da direita local compostelana contra iniciativas populares pola normalizaçom da língua e da cultura da Galiza.
Conde Roa reclama ao PSOE e ao BNG que cessem "a colaboraçom, cumplicidade e duas medidas" que segundo ele aplicam por permitir que "grupos independentistas radicais se congreguem em locais", apelando a supostas e inexistentes irregularidades administrativas consentidas polo governo local.
De maneira ameaçadora, o líder do PP em Compostela declarou a ABC que "sabemos quem som e como se organizam", acusando colectivos e organizaçons independentistas, como NÓS-Unidade Popular, AMI,Briga ou Ceivar, de sustentarem os referidos projectos populares.
Os três centros sociais aludidos tenhem já denunciado a caça às bruxas do PP compostelano, reivindicando o seu trabalho de base em favor do idioma e a cultura nacionais da Galiza.

Dous anos a pé de grada.